aRaMa eSki BeNi YakTıM KüL KüL

[AkkA]

.../

SEVMEYİ SEVDİM

-kanatları pas tuttu kuşların
adi bir ölümdü dibe vurduğum,
sarın günahlarımı zulam kabarık
gitmeyi sevdim-

Ezberime dokundu bu zorbalık
Kırdığım akşamları uykulara yedirdim
Bir yaprak düştüğünde, bir çağla erdiğinde
Kavaklar bir işe yaramaz dendiğinde
Boy atıp her sabah
Ağlamayı sevdim

Binlerce yol çizdim
Pencereme dalgın dalgın yol çizdim
İşledi tembelliğim, işsizliğim, karın ağrım
Hem kopyasız, tertemiz
Bakmayı sevdim

Kıskanç sevdam, nefes kadar közlenmiş
Bu denli sabırsız bu denli korkusuz
Dallarına çekirdeklenmiş
Kuşların ve karıncaların yüreği
Ne kadar uzun ağlattı bu ölüm beni
Hırsımı sevdim

Bir kendime bir koskoca denize zararım dokunur
Gündüz güneş, gece yüzüm yalandır
O ışığıyla ben gülüşümle sakladım gerçeği
Sakladım, bilmiyorum dedim, bilmiyorum ölmeyi
Oysa tanıyan bilir, güpegündüz
Susmayı sevdim

Dağa taşa düştü yeşerdi duam
Çatlaktı gökyüzü, sevmiştim inan
Kırmızının beyazı sarması gibi
Gök-yüzünü bulutlardan
Sormayı sevdim

İlk kez bu sabah
Biri bitmeden yaktım diğerini
Ben biterken yaktığımdın
Küllerimi çiçeksiz gülün toprağına savurdum
Senin için her gün her gün kendimi
Yakmayı sevdim

Abdulkadir AKDEMİR

.../

[ozgurkalem]

Sevdim
Gittim
Ağladım
sustum
yandım!

Öyle duygusu yoğun ki bu dizelerin

[AkkA]

/...

Bir Kez Olsun

Hasretimi çarptım duvarlara / ses verdi sahur vakti
Bacaklarımda bin kez can verdiğim kırık dökük depremler

Sarsılıyorum
Elim, ayağımda titrek bir seda
Güçlünün en içten haliyle şu an
Tutsun kırmızı bir gül ellerimden kan revan
Şiir olsun yüzüm gözüm uykuda

“Bekleme kâtip topla boşları
Bu gece şiirler benden”

Kelimelerden mürekkep koloniler dalgalanırken
Ne işin var gece, bu saatte gökyüzünde
Bücür bir şehre sığmazken yalnızlığım
Eyerlenmiş nağmelerde işin ne söyle

"Fethine cevaz verdim lakin
Talana dayanmaz yüreğim"

Dedim ya sıcaklığını çal fakat el uzatma kalbime
İsmimi cismime giydir çekil peşimden
Kambur sevdalarda yorgun kâkülüne
Kırmızı bir kurdele düşürsen yeter

Bir oyun bu belli öncesi ve sonrası
İllet, hem de doyumsuz, bir sancı dilleniyor adında
Ateşli sayıklamalarımda dolanmış dilime acı
Karaladığım her yıldız mâl oluyor bir cana
Davranma bu halim savaş sonrası
Sazım, hüzün arsızı

Hüzünlerimi ve hazanımı düşürüyorum güle
Çiğ oluyorlar
Bir kez olsun benim yerime
Doya doya
Bir gül ağlıyor

Abdulkadir AKDEMİR


-teşekkürler özgürkalem-


.../
_________________
"yalnızlık Tanrı'mın lütfu" yunus özyavuz

www.abdulkadirakdemir.blogcu.com
www.bizim-yeni-mahalle.blogspot.com

[ozgurkalem]

Şiir baştann sona konu ve duygu bütünlüğü içinde. Okuyucunun dikkati, şiiri okurken bir kez bile dağılmıyor, şiir her bir dizesiyle ilgiyi üzerine çekmeyi başarıyor.

"Doya doya
Bir gül ağlıyor"

demişsiniz aslında ne güzel demişsiniz her bir mısaryı alıntılayıp karşılığına mısra düşmek isterdim ama hepsi birbirinden güzel gerçekten.

Evet evet güller doya doya ağlıyor ve dağılıyor:

"yokluğun varlığını doğuruyor
varlığın ise bülbüllere kan kusturuyor
güller darmadağın"

[AkkA]

/...

SANA GİDİYORUM

I

Peçesinde doğuşun izlerini taşır seher
Sur çekilir figan şehri önüne
Mehtabına dalıp gider serçeler
Hasretin tazyikiyle savrulur sesin
Yıllanan güzelliğinde züleyha
Aşkı g/özlerim

II

Kürtajı neşterin sanadır
Savururken gözyaşını yarama
Gözlerime dalıp dalıp ağlama
Karanlık süzülür dudaklarımdan
Sana geliyorum derken
Adım yalandır
Yalan…

III

Sensizlikle kuşanmış bu geceye haksızlık olur
Feyiz aldığım Hürrem daima mahrem olur
Asli şenlik yüreğimin coşkunluğudur
Gözlerin, ellerin elem doğurur
Küstah görme beni acizim elbet
Bir şafak daha sökmeden
Bahar gelmez
Ya ben ya bahar demek

IV

Sustun?
Çek ellerini
Hayatından sökerim beni

V

Şimdi ölüme koşan dileklerin
Geçmiş zaman kiplerine yazdım adını
İsrafil’in ölüm marşı düşerken geceye
Susuşları çatlamış bir şiirle
Sana Gidiyorum
…


filbahar-4
Abdulkadir AKDEMİR

ilginize teşekkürler özgürkalem

.../

[AkkA]

/...

erkekti / kılıbık dedi kırıtarak

çöl mecnun’a yaradı
çöl mecnun’a yar adı
çöl mecnun’a yaradır

sesimi öldüresiye sustum
kılıbık dedi kimileri kırıtarak
iri yarı irkilmeler sarsmasa hani
firârına göz yumduğum güvercinleri
barış için kim sarardı dualarına
sonra dipçiklemeselerdi direnişi
varmak zordu kindar-dindar ayrımlarına

kobay seç beni, kimsesizim
kırçıllanmış çenem sabırsız artık
hayat memat, kumar ve aşk
çek al beni ne olur, bak
doğruları kaybettim
kalmadı takat

her sabah bir ah
savruk seferler, iç çekiş, eyvah
pasaklılığına acırım, tütsülenmiş yanık genzime
kekremsiymiş, biraz müşrik biraz küffar
canımda nahoş bir avuntu yer etmiş
günaha bulayıp yak beni, acıma
demekmiş

kafiye dedi
çöl mecnuna yaradır
tamtakır manzaralar yıkılsın gözlerime
nasıl sığdırdıysa sevdayı hayâsız iklim
bu serap bolluğuna aldırmadan
saldır nefsime

sırlarımı sıraladım sessizliğin lehçesiyle
günah-kârdır deyip k/özlemedim gerçekleri

zayiat verdirir, ikinci bahar yalan
aşk demiş tüm ulema fakat
gördüğüm sade talan

tasavvur-20
Abdulkadir AKDEMİR

.../

[AkkA]

/...

Çakıl Taşlarına Damlarken Adımların

Dalgalandı çöl rengi bir rüzgâr
Sahile inciler ektim sonra
Gözlerin yeşersin istedim

Yaşarsın istedim yeşil gözlerin
Itırını toplayalım esrari sümbüllerin
Ve giderken sen, yollarına
Uykusunu silktiğim bülbüllerin
Şair nağmelerini sermeli dedim

Yabancısı olduğum matem ağlar omuzlarımda
Göçer başka diyarlara seferi hüzün
Senin yanında
Son/baharını yaşar solan sayfalar
Vedan saçılır ellerinden dudaklarına
Çakıl taşlarına damlarken adımların

Kırmızının dallarına konar ihanet
Ve gidişin bir ihanetti benim için
Sonunda cinayet saklanmış terasında
Ölü bir bıçak yarasıydı sesin

Gülen resmine gömerim seni
Bir defterin kuytusuna dilsiz kendimi
Yadigâr kalsın diyerek düşerim
Ölüm vaktini

Gıcırdayan sözler mütebessim bakar işte
Aramızda yaşanacaklar bile şaşkın şimdi
Ezeli ızdırabın penceresinden sarkar sesim
Çığlık ki uyutmaz hiçbir bedeni
Saçlarıma giydirdim beyaz kefeni
Bitmeli dedim

Diz çöküp ölüm mavisinin önünde
Arda kalan küllerimi
Küskün balıklara atacağım
Bari onlar ağlamasınlar

Abdulkadir AKDEMİR

.../

[Elif]

Ayın / Şın / Kaf

I
-ayın-

Hasretim ölür ve gelirim ben
Yanağımda hüzne konan yaş vardır

Gecenin en zifiri yerine çekilmiş kalem. Hazzın sömürüldüğü rüyaların günahı sıçramış gök/yüzüne. Apaçık söylediğim cümlelerimde sır olmuşsun. Yüzümü döndüm sana alnım açıktır. O kadar derin bakma gözlerini görmeliyim. Ellerinden düşürme sensiz kalır Yusuf’um karanlıkta.

Önce sen der, sonra bir yıldız söndürürüm parmaklarında. Cani değilim cinayetim tozlanan gözlerinedir. Sahtedir güzelliğin Züleyka, inanma aynalara. Karartır gözlerini yalancı güneş. Yanağına yaslanma, inan ki anlarım dertlisindir. Acıtma sözsüz cümlelerimdeki karanfil kokan seni…

II
-şın-

Umutlarım aç dolaşır sokaklarında
Bir kıyısından diğerine yılların

Bir anı düştü zihnime zamanım yoruldu. Durulmayan hislerimin orta yerindeydin batmaya yakın. Yıkılmadan uzaklaşandın çoğu kez Züleyka. Yerinde çılgına dönen bir selvi gibi sitemine rüzgârın. Akmaktan usanmış, yıllanmış suyu ile fakir bir dereydin. Sızardın bazı zaman gözlerimden. Yaşlanmış bir eldin bazen de teselli veren. Karanlıkta benekleşen hüzün kırıntıları arasında dolaşırken, acziyetine mahkûmdur beden. en sade kefen musikisidir bu matem sesine tutulan. Ve Züleyka, ölüm mavisine açmış bir kır lalesi eşkin verir dudaklarının sessizliğinden.

Özlemim seni sarıp sarmalar ölüm mavisi. Şimdi seni giyiniyorum bu gece vakti…

III
-kaf-

Cinnet gülleri saçar hasretim
Benden uzakta gülerken, dudaklarına

Çocukken yazmışım seni kalbime Züleyka, çıkaramam şimdi büyüdüm sana. Çınardır yaşım. Her tarih düşüşüm ölüm vaktini haber verir yarıma. Aslı/mı arar olmuşum. Akla ziyan gelir dualarım. Sanma ki her adımım yanına olur. Aklını başına topla Züleyka sonra bana ver. Bu gidişat hayra değildir.

Rüzgâr doğurur saçların/sonbaharda
Düşer bakışlarım
Kaç mevsim geçti sıcağa hasretlik beklerim
Zannına değmedi sözlerim
Daha ne kadar susacaksın Züleyka
Sabır taşı çatlatır palazlanmış kalemim
Pişmanlık çiçeğine açarsın beni
Yine de sanadır kalemim
Ayın, şın, kaf
…
..
.
Sade bir gece yarısı buhranıyla
Süslendi çocuk ve
Sürüklendi sana

AKKA



***

muhabbetle...
selam olsun...

[leyl]

teşekkürler.

[AkkA]

/...

ONLAR İÇİN

Reddetme hicabı
Pamuk ipler giyinmiş
Ruhlar şehri
Kudüs

Yol ver/iri gözlerine
Sinmesin korku
Taş olur
Ellerim

Nefesle bulaşır belkide
De ki hastalığı sevdanın
İlk nefesten bu güne
Kurbanınım

Suzişlerimi anla yar
Ne kadar daha sönmem gerekir
H/arlamak için yüreğimi
Onlar gibi olanlar için
Onlar için

Masum,
Çaresiz feryadını
Kazı günahkâr duvarlara
Ve bir umut indir ellerime
On iki olmadan saat, inanmalıyım
Biter umudum yoksa
Yazık olur kalbime

Bu gönül
Bir kışı daha kaldırmaz
Sakın ağlama
...

AKKA

elif ve leyl teşekkürler


.../
_________________
"yalnızlık Tanrı'mın lütfu" yunus özyavuz

www.abdulkadirakdemir.blogcu.com
www.bizim-yeni-mahalle.blogspot.com

[AkkA]

/...

ARTIK GÖZLERİNDE BİR BAŞKASIYIM

Artık gözlerinde bir başkasıyım
Mümkün değil matemine alışmam
İlham uzak dursa hüzün bir uçurum
Sükûn ile titreyen dudakların yasıyım
Hicran dolu yüzünde biçareyim hem
Artık gözlerinde bir başkasıyım

Tesadüf belki yalnızken katlanmak
Unutursan ne farkın kalır katilden
Mahvedip kurtuldun ya kahırla anmak
Ve her gün biraz daha yok olmak neden
Sönmeyecek bir yangındım dudaklarında
Artık gözlerinde bir başkasıyım

Serseri dikkatler var yıldızlar nazarında
Bakir bir ölüm düşlemiştim ne çare
Bugün hayli zifirdi, biliyorum yarın da
Nasihatler arasında döneceğim avare
Bir ümit bekliyorum ne uzak ne de yakın
Artık gözlerinde bir başkasıyım

Zilletin, deprem, firak yağdı içime
Örtün beni bu soğuk yalnızca bana kalsın
Maziyi tazelemek saçma teranesine
İnanmak yok artık yalan dolu sesine
Fark ettim yalanını ışığında yıldırımın
Artık gözlerinde bir başkasıyım

Odalar hasta dolu, ayyuka çıkan şifalar
Tesellisi uykudur yolcunun yolda ve mezarda
Zaman çırpınır tende ölüm sinsi kovalar
Her hüsrana bir çizik, acıttığım duvarda
Ebedi bu yanıklar ruhumda, sıyrılmasın!
Artık gözlerinde bir başkasıyım

Artık gözlerinde bir başkasıyım
Dursaydı inecektim dünya, aynıyım bugün
Vakur adımlarımda inilti yaymayacaktım
Vurmadın öldüm, vursan yaşayacaktım,
Harab bir mum gibi söne söne uyandım
Artık gözlerinde bir başkasıyım



Abdulkadir AKDEMİR

.../

[Erturanelmas]

Özen gösterilmiş ve emek verilmiş güzel bir şiir okudum.

[AkkA]

teşekkürler erturanelmas
emek kısmı hoşuma gitti
daha iyilerine şiir çalışmak

[AkkA]

/...

Cinayet ve Nedamet

Sabra kehanet düşürmüş gece
Muradına erecekken cümleler
Herkes gibi düş/tüm ben de

-dı,

Dün pencerem solarken yakmıştım seni
Hallac’ın cinayetine tanık gözlerimi
Küllerine gömdüm, sonra
Üstüme sildim ellerimi

-r,

Dişlerimi sıyırdım, delirdi urgan
Kan/yakmış sözlerini
Sarhoş eden bu nurdan
Cani samyellerini
Sildim, attım yakamdan

-cek,

Islak bir zatürree indi alnıma
Sürmeliydi şafak vakti
İntihara meyilliymiş ipek böceği
Kozasını örmüş boynuna
Boğum boğum sevdaya

-dı,

İnsicamında perdeler,dedim kül rengi
İnsaniyet tükenmiş niyetlerinde
Hacze mahkûm, kırılsın kollar, yaz kızım
Erkek dediklerin etek giyiş sözün üstüne
Hükmüm karanlığa kazılsın

-yor,

Kanlıydı hem de ellerim
Halsizdim, çaresizdim
Yetişemedim…

-dı,

Darağacına gömdüler Mansur’u
Toprak ağlarken /…
Sallandı bir zaman aşk
Çıkarken nuru

Utandım
Küllerine gömdüm gözlerimi


filbahar-5
Abdulkadir AKDEMİR


.../

[AkkA]

/...

Hasretinden Eşkin Verir Sözlerim

Taşı kırdığın zaman içinde olan taştır
İnsanın içinde camdan bir kalp vardır

sana geliyorum
yumup gözlerimi kaçak bir
sel yatağına
mezarın en gözde yerine
kıvrılıyorum

sana geliyorum
reklam niyetine yaşlarımın
arasına serpiliyor ölüm
taneleri

unutmayayım diye ölümü
dökülüyor saçlarım
ve kanadında kara haber ile
bir karga
ziftlere tükürüyor

ardım sıra ölüyor zaman
vurulmuş bir ceylan süzülüyor
rüzgârlı çayırlardan

alabalık intihar için
en yoksul balıkçının oltasına
kırıyor nefesini

ve son kez öpüp
alnına değdiriyor suyu
tuzlarından
yüzgecinde inci akşamı
gitmeyi seçiyor
ben seni seçiyorum

gözü açılmamış yavru kuşları
yutuyor yuvaları
akmayacak kan sükûnetle
dizlerinde uyuyor
kara saplı bıçağın

habire eşkin veriyor incir
tohumları bacalarda
bir anne üşümeye yüz tutuyor
lodostan
sesim kuruyor

ilk iyiliğini yaparken
masmavi çocuk
kırılıyor lades,
lanet dizlerinin üstünde
ateş yalıyor

bebek verip
ceset alıyor
hayat

-son tını-

seni seviyorum
yoksan çok zordur
yoksun çok zamandır
yaksın çak zarardır
geçmesin adım bir daha
sensizlikle yan yana
hasreti az geçe
kavuşmak vardır

tasavvur-21
Abdulkadir AKDEMİR

.../
_________________
"yalnızlık Tanrı'mın lütfu" yunus özyavuz

www.abdulkadirakdemir.blogcu.com
www.bizim-yeni-mahalle.blogspot.com