MUM ŞİİRLERİ

fikret

MUM

Mum yanıyor, zaman yanıyordu..
Bir tarafındakiler gülüyor,
Bir tarafındakiler ağlıyordu.
Biri vardı aralarında.
Düşünüyor, hayata bakıyordu.

Mum yanıyor, zaman yanıyordu
Erzurumun köylerinde.
Akşamın ve sabahın erken olduğu
Ali Baba dağının eteklerinde
Geniş vakitler yaşanıyordu.

Mum yanıyor, zaman yanıyordu
Hasankale ovasında.
Geceye karşıydı karlı Palandökenler.
Bir adam vardı hayallerin ortasında..
Kar kadar beyazdı ümidler.

Bu adam üç bin on beşde
Yunan medeniyetini okuyordu.
Kaldırıp başını kitaplardan
Kervanlaşmış dağlara bakıyordu...
Bakınca akşam oluyordu.

Hasankale ovasında, Kuruderede
Kilometreler santimleşiyor,
Santimler asırlaşıyordu..
Güneşe ve geceye karşıydı karlı Palandökenler.
O adam hayata bakıyordu.

Bir tarafta ağlayanlar, bir tarafta gülenler..
Bir tarafta bunlar için ölenler..
Mum yanıyor, zaman yanıyordu.
Mumun alevi titriyor,
Umudun alevi titremiyordu.

Özdemir Asaf

fikret

MECNUN MUM VE PERVANE

Bir gece Mecnun'un yaktığı
Bir mumun etrafında
Dönüyordu
Zavallı incecik bir pervane
Mumsa devrilmek istiyordu
Pervane yerine
Mecnun'un üstüne üstüne
Sevgili mum
Dedi Mecnun
Sevdim seni
Acıdığın için pervaneye
Bende önerirdim
Kader izin verseydi
Beni yakmanı
Onun yerine
Ama acele etme vakit var
Sayılıdır saatler dakikalar
Azrail bile senden sabırlıdır
Burada sencileyin benim de işim var
Ben herkes için
Değişik ve ayrı dozda
Soyut bir otobiyografyayım
Herkesin yaşadığı bir iç tarih
Hekesin yüreğinden geçen bir coğrafya
Gidip gidip varacakları
Fakat ulaşamayacakları
Bir panorama
Kaderin zaman zaman
Kabaran kanlara uyguladığı
Nirengi noktaları batmış
Beyaz bir karanlığa batmış
Mutsuzca mutlu bir topoğrafya

Sonra gece bitti mum söndü
Bu söyleşilerle tan atarken
Pervane Mecnun'a
Mecnun pervaneye döndü

Sezai Karakoç

fikret

MUM ALEVİ İLE OYNAYAN KEDİNİN ÖYKÜSÜ

Bir mum yanıyordu bir evin bir odasında.
O evde bir kedi vardı.
Geceler indiğinde kendi havasında
Mum yanar, kedi de oynardı.

Mumun yandığı gecelerden birinde
Kedi oyunlarına daldı.
Oyun arayan gözlerinde
Mumun alevi yandı,
Baktı,
Mumun titrek alevinde
Oyuna çağıran bir hava vardı.

Oyunlarını büyüten kedi büyüdü
Kendi türünde çocukcasına,
Döndü dolaştı, yavaş yavaş yürüdü
Geldi mumun yanına, oyuncakcasına.
Bir baktı, bir daha, bir daha baktı
Mumun alevinin dalgalanmasına
Uzandı bir el attı.
Bıyıklarını yaktırmadan analmayacaktı...
İlk kez gördüğü mumun yakmasına
İnanmayacaktı.

Kedi oyunlarında büyüyordu,
Mum, üşüyordu yanmalarında.
Zaman ikili yürüyordu
Aralarında.
Bir ayrışım görünüyordu
Birinin yanmalarında
Öbürünün oynamalarında.

Kedi oyunlarında büyüyordu,
Yitirerek gitgide oyunlarını.
Mum küçülüyordu yanmalarında,
Yitirerek gitgide yakmalarını.

Oynarken büyüyen kedi yanacak,
Aydınlatırken küçülen mum yakacaktı.
Küçülen yaka-yaka aydınlatacak,
Büyüyen yana yana anlayacaktı.

Bir mumun yanmasından
Ve bir kedi oyunundan
Kaldı sonunda
Bir gecenin tam ortasında
Bir evin bir odasında
Göz-göze susan
İki insan.

Mum yandı bitti
Kedi büyüdü gitti.
oyunlar karıştı gecelerde
Suskun uykusuzluklara.

O iki insandan, sonunda
Birinin anılarında kedi,
Birinin dalmalarında mum
Kaldı gitti.

Nerede bir mum yansa şimdi,
Nerede oynasa bir kedi,
Birbirine yansıyor, karışıyor gölgeleri...
Bugün dün gibi oluyor,
Dün bugün gibi.
Mum ellerimi tırmalıyor,
Belleğimi yakıyor kedinin elleri.

Özdemir Asaf

fikret

RÜZGAR VE MUM ALEVİ

mum alevinin yalvardığını mı düşünüyorsun
rüzgârdan korkmasa yapar mı bunu
daha da sert eserse rüzgâr
ince, gri duman olur havada dağılan
hoyrat rüzgâr ne anlar
karanlığın buyurganlığını korurken
mum alevinin zarif aydınlığından.

Abdullah Şevki

fikret

MUM ÖMÜRLÜ ŞİİR

yıkık bir kentin son ışıkları
gölgemin izinde
yürüyorum
yürümek farz diyorlar
büyüyorum
oysa
üç nehrin çığırında doğmuşum
-kızıl
-acı
-su
akmışım Homer’in ayak izleri boyunca
coşmuşum, kanmışım
ve
kanılmazmış suyuma

burası ışıkların son kenti
uçkur çözen karanlıklara
hiçli haykırışlara
koşuyorum
tek tekmil
dudaklarda erselik takı
ben
üç ovada filiz vermişim
-cancin
-harran
-harput
yalancı mavilere kanmışım
uzanmışım, tapınmışım
yıldızları yorgan sanmışım

şimdi bir doğuş gerek
ışığınızın küsmez hallerinden
biraz da
gülüşün gölgenizle
yaşam dolu
mum ömürlü bakışlarımız için
ışık kapıda
çıktı
çıkıyor...

Zafer Çakır

fikret

MUMLARI SÖNDÜREN PALYAÇO

Öldü doğum günüm
palyaçolar geçti birer birer
mumları söndürerek
elleri gördüm beni alkışlayan
babam!
taş bir yürek her gün bana atan
öldü
hatırlardım doğum günlerini
mum dikerdim duvarlara
kayıp şimdi suratlar
konuşmayan duvarlarda

Ümit Şener Ta

fikret

MUM KADIN

Ben bir mum kadınım,
rengim çalar kırmızıya.
Gece ateşböcekleri öterken
giriveririm koynuna yıldızların,
en mahrem köşelerine erkek perilerin
bırakırım nilüfer kokulu sularımı.

Ben bir mum kadınım,
tek bildiğim ateş ve renklerdir
hayatın kendinde saklı olan,
ve bilirim
ateşin her şeyi temizleyen
büyülü bir giz olduğunu.

Ben bir mum kadınım,
hayallerini ak bir taşa akıtan,
yürek kokusunu nemli topraklara seren.
Ben bir mum kadınım.

Almila Alp
(Şiirli Çıkın Dergisi / Mart 2002)